Takim oto krótkim programem zaprezentowanym 10 kwietnia b.r. po mszy świętej rekolekcyjnej w kościele parafialnym w Kłyżowie członkowie SU przy Zespole Szkół w Kłyżowie uczcili pamięć Polaków, którzy polegli za ojczyznę w 1940 roku w Katyniu oraz tych, którzy w tragiczny sposób stracili życie w 2010 w Smoleńsku.

Słowa płynęły z  głębi i potrzeby serca. Młodzieńcze serca czują i przeżywają na swój sposób takie rocznice i takie wydarzenia. Chcą pamiętać i oddawać hołd, nie wolno inaczej.

Serdecznie dziękujemy za to świadectwo, w szczególności Patrykowi, Sylwii, Piotrowi oraz Ilonie, uczniom klasy II Gimnazjum .

Narrator 1 / w tle Marsz Żałobny Fryderyka Chopina/

Warto się czasem zasłuchać w wiatru granie,

Szum gałęzi...

Listopadów przemijanie.

Warto się czasem zasłuchać w grobów ciszę,

by wymowę wieków usłyszeć.

One mówią...

Cóż groby nam powiedzieć mogą?

Tam taka cisza, cisza, która przejmuje trwogą.

Kto tę ciszę raz usłyszał

Wiele powie mu ta cisza.

Tam zapisane są przodków marzenia,

Wszystkie tęsknoty, bóle i cierpienia.

I słowa trzy, które przez pokolenia szły:

BÓG, Honor, Ojczyzna.

Narrator 2

Kwiecień –maj 1940 roku  Katyń

Mówiąc KATYŃ, pamiętamy o pomordowanych na „nieludzkiej ziemi” tysiącach jeńców wojennych, zawodowych wojskowych i oficerów rezerwy: profesorów wyższych uczelni, lekarzy, prawników, inżynierów, nauczycieli, dziennikarz, literatów i duchownych, policjantów, żołnierzy Korpusu Ochrony Pogranicza i funkcjonariuszy służby więziennej, wziętych do niewoli po agresji na Polskę wojsk sowieckich. Według sowieckiego tzw. „tajnego raportu' z 1959 r., w wyniku ludobójczej decyzji - rozstrzelano w lesie katyńskim - 4 421 osób, w Charkowie - 3 820, w Twerze -6311 osób; oraz w innych obozach i więzieniach znajdujących się na terenach zachodnich obwodów Ukraińskiej SSR  i Białoruskiej SSR - 7 305 osób.

Cześć ich pamięci

Narrator 3

Płaczesz Polsko, płakałaś przecież już nie raz.

Płaczesz Polsko, choć pewnie to nie Twój ostatni płacz.

Płaczesz Polsko, historia budzi się co jakiś czas.

Płaczesz Polsko ,łzy są potrzebne kiedy płyną prosto z nas.

Wiele dróg historii splątał czas,

W miejscu gdzie narodu poległ kwiat,

Oni są już tam dziesiątki lat,

Teraz nowych mogił został ślad.

Z wielu bitew wychodziliśmy nie raz,

Pewnie będzie jeszcze ciężkich chwil,

Znicze płoną jak miliony gwiazd,

Trzeba wierzyć, że nadejdzie lepszy czas.

Narrator2

10 kwietnia2010

Tego dnia zapisała się kolejna karta w historii Polski i Świata.

Zabrała ona 96 polskich obywateli w tym  prezydenta Polski Lecha  Kaczyńskiego wraz z  Jego małżonką Marią Kaczyńską oraz wielu innych wspaniałych i cenionych Polaków.

Lecieli by oddać hołd tamtym

Lecz przez kaprys historii

W tym samym miejscu stracenia

Żywota swego dokonali

Cześć ich pamięci

Narrator 4

Z dala od życia i znoju

Dobiwszy wreszcie cichej przystani,

Odpoczywają w pokoju.

Choć ich życia płomień zgasł,

To myśli o nich są w nas.

Dla tych, którzy odeszli w nieznany świat,

Płomień na wietrze kołysze wiatr.

Dla nich tyle kwiatów pod cmentarnym murem

I niebo wiosenne u góry.

Płoną świeczek szeregi,

Płoną świeczek tysiące,

powiewają płomyki zamyślone i drżące.

Więc płomykiem jak dłonią, dłonią ciepłą i jasną,

Pozdrawiamy tych wszystkich ,

Których życie już zgasło.

Nie odeszli zupełnie.

Są w nas naszej pamięci, sercach, wspomnieniach...

Solista LIST  DO BOGA

Drogi Boże piszę chociaż kilka słów,
innym razem napiszę więcej.
Na początku życzę Ci wszystkiego dobrego i pozdrawiam Cię najgoręcej.
Tak się jakoś złożyło że nie miałam okazji podziękować za list coś mi przysłał.
Miałam wiele pracy, miałam wiele nauki, także piszę dopiero dzisiaj.

Ref.
U mnie wszystko jak dawniej
tylko jeden samobójca więcej, tylko jedna znów rodzina rozbita,
tylko życie pędzi coraz prędzej.
Gdzieś obok rozbił się samolot, trochę dalej trzęsła się ziemia.
Kiedy patrzę na to wszystko tak, jak dziś...

II.
Tak w ogóle to przepraszam Cię bardzo za to, że tak długo milczałam,
lecz dopiero dzisiaj zaczynam rozumieć biblię, którą mi przysłałeś.
Wczoraj odszedł ode mnie przyjaciel, z którym tak wiele mnie łączyło.
I dopiero dzisiaj zaczynam doceniać czym jest życie i prawdziwa miłość.

Ref.
U mnie wszystko jak dawniej,
tylko jeden samobójca więcej,
tylko jedna znów rodzina rozbita, tylko życie pędzi coraz prędzej.
Gdzieś obok rozbił się samolot, trochę dalej trzęsła się ziemia.
Kiedy patrzę na to wszystko tak jak dziś...
U mnie wszystko jak dawniej, tylko świat jest mniej kolorowy,
tylko życie pędzi coraz prędzej, tylko ludzie szybciej tracą głowy.
Gdzieś obok rozbił się samolot, trochę dalej trzęsła się ziemia.
Kiedy patrzę na to wszystko tak jak dziś...

Ref.
U mnie wszystko jak dawniej,
tylko jeden samobójca więcej, tylko jedna znów
rodzina rozbita, tylko życie pędzi coraz prędzej.
Gdzieś obok rozbił się samolot, trochę dalej trzęsła się ziemia...